1 . معرفى صفويه صفويان منسوب به لقب جدشان ، شيخ صفى الدين اردبيلى ( م 635 ه . ق ) هستند كه پس از گسترش طريقت صفويه و افزايش مريدان خود ، فعاليت خود را در قالب نهضتى سياسى دينى در آورده و توانستند به كمك هوداران قزلباش خود كه از چند طائفه و قبيله ترك تشكيل شده بودند ، در سال 907 ه . ق حكومت صفويه را به مركزيت تبريز تأسيس كنند . اين سلسله حدود دو قرن و ربع دوام آورد و در سال 1149 ه . ق با تاجگذارى رسمى نادر افشار عمر اين دولت پايان يافت . 2 . مناسبات ايرانيان با حجاز در عصر صفويه الف ) كميت روابط يك - مشكلات داخلى صفويان اين دولت در مدت حكومت نسبتاً طولانى خود با مشكلات داخلى و خارجى روبه‌رو بود كه توجه آن را به حجاز تحت الشعاع قرار مىداد . در بعد داخلى شاه اسماعيل بنيان‌گذار دولت صفويه در چند سال اول حكومتش ، مشغول يك‌پارچه كردن ايران و سركوب حكومت‌هاى كوچك محلى بود و فرصت پرداختن به حجاز را نيافت . از ديگر مشكلات داخلى صفويان ، اختلاف ميان تركان قزلباش با اهل ديوان